President Sakellaropoulou herdenkt zeeslag bij Gerontas

29 augustus 2021

President Katerina Sakellaropoulou heeft vandaag een bezoek gebracht aan Kalymnos voor de herdenking van de zeeslag bij Gerontas in 1824. Ze noemde de slag ‘een van de meest glorieuze pagina’s van de Griekse Revolutie’.

“Een handvol Griekse schepen leidde de Ottomaanse armada deze wateren in, dankzij de vaardigheid, moed en heldhaftigheid van de bemanning van de vuurschepen en hun kapiteins. Ze verjaagden de Turks-Egyptische vloot en hielden de vlam van vrijheid levend”, aldus de president na het bijwonen van een mis en het leggen van een krans. “De herinnering aan hun glorieuze overwinning zal ons bijblijven, ons leiden en inspireren.”

Sakellaropoulou gooide daarna vanaf een Grieks marineschip een krans in zee om de heldhaftige zeelieden te herdenken. Daarna bezocht ze op Kalymnos het monument voor de gevallen officieren op Imia. Ook bezocht Sakellaropoulou een tentoonstelling over de 200ste verjaardag van de Griekse Revolutie en het maritiem museum van Kalymnos.

29 augustus 1824

De Slag bij Gerontas werd op 29 augustus 1824 uitgevochten bij het eiland Leros in de zuidoostelijke Egeïsche Zee. Een Griekse vloot van 75 schepen versloeg een Ottomaanse armada van 100 schepen, waaraan ook Egypte, Tunesië en Tripoli aan hadden bijgedragen.

Het was een van de meest beslissende zeeslagen van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog en zorgde ervoor dat het eiland Samos onder Griekse controle stond.


Lees meer in het speciale Parakalo Dossier: 200 Jaar Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1821 – 2021)



20 oktober 1827: de Zeeslag bij Navarino

20 oktober 2019

20 oktober 1827 is een belangrijke datum in de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. Op die dag vond aan de westkust van de Peloponnesos de Slag bij Navarino plaats, die een beslissende wending betekende in de Griekse vrijheidsstrijd. Het was tevens de laatste grote zeeslag die uitsluitend met zeilschepen werd bevochten.

Een geallieerde vloot van Franse, Britse en Russische schepen had opdracht de Turks-Egyptische armada van Ibrahim Pasha met alleen machtsvertoon uit de Griekse wateren te loodsen. Het ontaardde echter in een zware zeeslag nadat de Turken enkele salvo’s hadden gelost op de vijandige schepen .

De geallieerden boorden in één dag de veel sterkere Turks-Egyptische vloot bijna in zijn geheel de grond in en luidden daarmee de Griekse onafhankelijkheid in.

De Russische schepen stonden onder bevel van de Nederlandse admiraal Lodewijk van Heiden. Samen met de Franse admiraal Henri de Rigny en de Britse bevelhebber Edward Codrington is hij in Griekenland bekend als Tris Navárchi (de drie admiraals). Bijna iedere Griekse stad heeft wel een plein dat naar dit heldhaftige drietal is vernoemd.

Van Heiden werd in 1927 op een Griekse postzegel vereeuwigd. In Athene is een zijstraat van het Platia Victorias (Victorieplein) naar hem vernoemd.


Nafpaktos herdenkt Slag bij Lepanto

6 oktober 2018

Met veel spektakel is in de West-Griekse stad Nafpaktos de Slag bij Lepanto herdacht. Duizenden mensen kwamen naar de Venetiaanse haven in de stad om de reconstructie van de beroemde zeeslag te bekijken.

Op 7 oktober 1571 vond in de Golf van Patras een zeeslag plaats tussen de vloot van de Heilige Liga (geleid door de Venetiaanse Republiek en het Spaanse rijk) en het Ottomaanse Rijk over de beheersing van het oostelijke Middellandse Zeegebied.

De Slag bij Lepanto is een van de grootste zeeslagen in de westerse geschiedenis sinds de klassieke oudheid en de laatste grote zeeslag waarbij gebruik werd gemaakt van galeischepen. Bij de zeeslag waren meer dan 400 oorlogsschepen betrokken.

De Ottomaanse strijdkrachten trokken westwaarts vanuit hun basis in Lepanto (de Venetiaanse naam voor Nafpaktos) terwijl de vloot van de Heilige Liga oostwaarts trok vanuit Messina, op Sicilië. De Ottomaanse vloot, onder leiding van Uluç Ali Pasha, werd na een vier uur durende strijd verslagen.

Aan de kant van Heilige Liga streed ook de Spaanse schrijver Miguel de Cervantes – de auteur van Don Quichot. Tijdens de strijd verwondde hij zijn linkerhand die daardoor voorgoed verlamd bleef. Het leverde Cervantes de bijnaam el manco de Lepanto (de gebrekkige van Lepanto) op.