Gemeente Lavreotiki mikt op Werelderfgoedlijst

8 juli 2020

De gemeente Lavreotiki in Zuidoost-Attica wil een poging doen om opgenomen te worden op de UNESCO-lijst van Werelderfgoed vanwege zijn uitgebreide geschiedenis en bijzondere geologie.

In het Lavreotiki-district zijn volgens experts 700 van de bijna 4000 natuurlijke mineralen van de aarde te vinden. Het gebied is van historisch belang, onder andere vanwege de mijnbouwactiviteiten in de 6e – 4e eeuw voor Christus.

Laurion was in de oudheid beroemd om de zilver- en loodmijnen (de Agrileza-mijnen). Tot aan het begin van de 19de eeuw werd er in ruim 30 mijnen zilver, zink, ijzer en lood gedolven en verwerkt. Archeologen hebben in het gebied bijna 200 mijnen en schachten ontdekt die dateren uit daterend uit 480-250 voor Christus. Naar schatting liet Athene in de mijnen destijds 20.000 slaven werken om het zilver te leveren waarmee de slagschepen bekostigd konden worden.

Nationaal Park Sounion

De zilvermijnen van Laurion liggen in het Nationaal Park Sounion, waar ook Kaap Sounion – met de Poseidon-tempel – zich bevindt. In het gebied zijn ook verschillende oude groeves en nederzettingen gevonden en er groeien diverse bijzondere bomen en planten. In Lavrion zijn ook een archeologisch museum en een mineralogisch museum.

De gemeente levert deze week een dossier in bij het Griekse ministerie van Cultuur. “Het is de eerste keer voor Griekenland dat de kandidatuur voor de UNESCO-lijst geen monument betreft, maar een groter gebied”, zei burgemeester Dimitris Loukas van Lavreotiki.

De kandidatuur van Lavreotiki wordt gesteund door de Griekse Nationale Toeristen Organisatie (GNTO). Directeur Angela Gerekou verwees naar de rijke culturele identiteit van het gebied en onderstreepte dat het belangrijk is om ook minder bekende bestemmingen op te nemen op de toeristenkaart.

18 Griekse monumenten

Op de UNESCO-lijst met werelderfgoed staan 18 Griekse monumenten, waaronder de Acropolis in Athene, de vestingstad Mystras, de heilige berg Athos, de middeleeuwse stad Rhodos en Meteora. De laatste Griekse vermelding op de UNESCO-werelderfgoedlijst was de archeologische vindplaats van Philippi in Noord-Griekenland in 2016.


Griekenland nomineert ‘panigiria’ voor erfgoedlijst

9 april 2020

Het Griekse Ministerie van Cultuur heeft de ‘panigiria’ in de dorpen Syrrako en Vlasti genomineerd voor opname op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed.

Syrrako ligt in de regio Epirus, ten oosten van de stad Ioannina, Vlasti ligt in West-Macedonië in de buurt van de stad Kozani. Elk jaar organiseren de bergdorpen op 15 augustus traditionele festivals om de Maria-Tenhemelopneming te vieren – in het Grieks ook wel bekend als ‘panigiria’.

Het traditionele festival van Syrrako is een muziek- en dansevenement dat wordt gehouden op de chorostasi, het dorpsplein. Sinds 2016 staat het op de nationale lijst van immaterieel cultureel erfgoed.

In Vlasti wordt ieder jaar de Tranos Choros gehouden, een traditioneel evenement met (a capella) zang en dans. Het heeft ​​een ritueel karakter dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. In 2018 werd het opgenomen op de lijst met Grieks immaterieel cultureel erfgoed.

De feesten zijn uitstekende voorbeelden van de manier waarop tradities de uitgevlogen leden van een gemeenschap (die verhuisd zijn naar een stedelijk gebied of het buitenland) weer hereningen, meent het ministerie. “De bescherming van het immaterieel erfgoed is absoluut noodzakelijk om de unieke culturele identiteit en geschiedenis van lokale gemeenschappen te behouden en de menselijke creativiteit te vergroten”, aldus Cultuurminister Lina Mendoni.

Grieks cultureel erfgoed

Vorig jaar werden de traditionele stapelmuren opgenomen op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed. De rebetiko, de Momoeria (een oude traditie uit het departement Kozani in Noord-Griekenland), het mediterrane dieet, de traditionele productie van mastiek op Chios en de beeldhouwkunst van Tinos stonden al op de lijst.


Griekenland nomineert Zagorochoria voor Unesco-erfgoedlijst

12 februari 2020

Giekenland gaat de traditionele dorpen in Zagori voordragen voor de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Dat plan lag er al een tijdje, maar er wordt nu gewerkt aan de officiële voordracht. In januari 2021 moet de nominatie binnen zijn bij de VN-organisatie.

Zagori is een gebied met een uitzonderlijke natuurlijke schoonheid in het Pindosgebergte in de regio Epirus (Noordwest-Griekenland). In het gebied liggen 46 kenmerkende dorpen, de Zagorochoria, die behoren tot de best bewaarde traditionele nederzettingen in Griekenland.

Zagori staat sinds 2012 op de voorlopige lijst, een van de voorwaarden voor opname op de Werelderfgoedlijst. Om op de Werelderfgoedlijst van UNESCO te komen moet een gebied heel bijzonder zijn. Het moet uitzonderlijke natuurwaarden hebben, intact zijn en verzekerd zijn van een goede bescherming.

De heilige berg Athos en Meteora staan sinds 1988 op de UNESCO-lijst voor Natuurerfgoed. Op de lijst van Cultuurerfgoed staan nu 18 Griekse bezienswaardigheden, waaronder de Acropolis, de archeologische site van Philippi, de grot van de Apocalyps op het eiland Pátmos en de oude stad van Corfu.


Spinalonga genomineerd voor Werelderfgoedlijst

30 januari 2019

Het Griekse ministerie van Cultuur heeft het fort van Spinalonga officieel voorgedragen voor opname op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De Centrale Archeologische Raad van Griekenland gaf vorig jaar al groen licht voor het plan van de overheid.

Spinalonga ligt voor de noordoostkust van Kreta in de Golf van Elounda, in de prefectuur Lasithi. Het eiland is gemakkelijk te bereiken vanaf Plaka, Elounda en Agios Nikolaos. Tegenwoordig is het een populaire toeristische attractie, maar tussen 1903 en 1957 was Spinalonga in gebruik als leprakolonie.

Het eiland figureerde in de Britse tv-serie Who Pays the Ferryman? en het populaire boek Het Eiland van Victoria Hislop (dat werd bewerkt tot de tv-serie To Nisi) speelde zich gedeeltelijk af op Spinalonga.

Sinds 1976 is al diverse keren geprobeerd om het eiland met het indrukwekkende 16e-eeuwse Venetiaanse fort op de lijst te krijgen. “Als het lukt, is Spinalonga de eerste site op Kreta die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat”, aldus Maria Andreadaki-Vlazaki, secretaris-generaal van het Cultuurministerie. De VN-organisatie neemt waarschijnlijk in 2020 een besluit.

Op de UNESCO-lijst met werelderfgoed staan 18 Griekse monumenten, waaronder de Acropolis in Athene, de vestingstad Mystras, de heilige berg Athos, de middeleeuwse stad Rhodos en Meteora. De laatste Griekse vermelding op de UNESCO-werelderfgoedlijst was de archeologische vindplaats van Philippi in Noord-Griekenland in 2016.

 


Traditionele stapelmuren op culturele erfgoedlijst

1 december 2018

De traditionele stapelmuren die (onder andere) in Griekenland te vinden zijn, krijgen een plaats op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO. Dat heeft een speciaal comité van de VN-organisatie besloten tijdens een bijeenkomst op Mauritius.

Het Griekse ministerie van Cultuur diende de kandidatuur in, samen met zeven andere landen (Kroatië, Cyprus, Frankrijk, Italië, Slovenië, Spanje en Zwitserland) waar de bouwtechniek nog wordt gebruikt. Volgens het ministerie zijn de muren een ‘symbool van de historische relatie tussen de mens en zijn omgeving’. De stapelmuren worden altijd gemaakt in perfecte harmonie met de omgeving.

De kunst van het bouwen van stapelmuren wordt nog steeds beoefend door boeren en professionele steenhouwers. De kennis wordt traditioneel van generatie op generatie doorgegeven.

Bouwen zonder metselwerk

Een terras met stapelmuren op Folegandros

Een stapelmuur is een muur die is opgebouwd uit ‘droge’ stenen – dus zonder het gebruik van cement of mortel. Door de speciale bouwtechniek, die al in de prehistorie werd toegepast, zijn de stapelmuren toch heel stabiel. De muren dienen niet alleen als erfscheidingen of keermuren, maar ook als terrassystemen voor landbouw en constructies voor irrigatie.

De muren spelen een vitale rol bij het voorkomen van aardverschuivingen, overstromingen en lawines en bij het bestrijden van erosie en verwoestijning van het land. Ook dragen ze bij aan het verbeteren van biodiversiteit, omdat tussen de stenen insecten en andere dieren leven.

Grieks cultureel erfgoed

In totaal werden tijdens de 13e zitting van de UNESCO 31 tradities toegevoegd aan de lijst van immaterieel cultureel erfgoed. Jamaicaanse reggaemuziek, de traditionele Koreaanse worstelsport Ssirum/Ssireum en Sloveens kantkloswerk zijn enkele voorbeelden.

Vorig jaar werd rebetiko-muziek opgenomen op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed. De Momoeria (een oude traditie uit het departement Kozani in Noord-Griekenland), het mediterrane dieet, de traditionele productie van mastiek op Chios en de beeldhouwkunst van Tinos stonden al op deze lijst.

 

 


Stijgende zeespiegel bedreigt Griekse UNESCO-sites

22 oktober 2018

De middeleeuwse stad Rhodos, de oude binnenstad van Corfu, het Pythagoreion en Heraion van Samos en het eiland Delos behoren tot de UNESCO-werelderfgoedlocaties in de Middellandse Zee die worden bedreigd door een stijgende zeespiegel en erosie.

Dat blijkt uit een gezamenlijke studie van Britse en Duitse universiteiten die onlangs werd gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Communications. Slechts 2 van de 49 UNESCO-sites langs de Middellandse Zeekust zouden beschermd zijn tegen overstromingen of kusterosie.

Een team van wetenschappers, onder leiding van Lena Reimann van de Universiteit van Kiel, maakte een database met alle UNESCO-sites die gevaar lopen. Daarbij gebruikten ze wiskundige modellen om te voorspellen welke gevolgen de stijgende zeespiegel zou hebben voor de locaties.

Volgens het onderzoek zal in het jaar 2100 het risico op overstromingen in het gebied met 50 procent toenemen, terwijl de kusterosie naar verwachting met 13 procent stijgt. Dat betekent volgens de wetenschappers dat aan het einde van deze eeuw 47 UNESCO-werelderfgoedlocaties langs de Middellandse Zeekust worden bedreigd door ernstige overstromingen en erosie.

De meeste bedreigde sites liggen in Italië (15), gevolgd door Kroatië (7), Griekenland (4) en Tunesië (4). De stijgende zeespiegel bedreigt ook Venetië, de kust van Amalfi, de Cypriotische stad Paphos, Tyre in Libanon en Efeze.


Griekenland wil Spinalonga op Werelderfgoedlijst

2 oktober 2018

Het Griekse ministerie van Cultuur wil het eiland Spinalonga, gelegen voor de noordoostkust van Kreta bij Elounda en Agios Nikolaos, voordragen voor de Werelderfgoedlijst van de Unesco.

Sinds 1976 is al diverse keren geprobeerd om Spinalonga op de lijst te krijgen. In februari 2019 zal Griekenland de definitieve nominatie indienen bij de Unesco.

Een deel van Spinalonga was van 1903 tot 1957 in gebruik als leprakolonie. De kolonie was was gevestigd in het fort op Kalidonia, op de meest noordelijke punt van Spinalonga, en gescheiden van het vasteland door een kleine honderd meter water.

Maar het eiland heeft een nog veel rijkere geschiedenis. Archeologen hebben op de ondiepe zeebodem tussen Elounda op Kreta en Spinalonga restanten gevonden van de antieke stad Olous. In de dertiende eeuw bouwden de Venetianen er een fort, dat aan het eind van negentiende eeuw werd bezet door de Turken.

Tegenwoordig is het eiland de op één na populairste archeologische vindplaats van Kreta, na het paleis van Knossos. Door de verfilming van het boek ‘Het Eiland’ (To Nisi) van Victoria Hislop is de interesse in Spinalonga toegenomen. In de tv-serie ‘Wie betaalt de veerman? staat de leprakolonie Spinalonga symbool voor het dreigende onheil.

De laatste Griekse vermelding op de UNESCO-werelderfgoedlijst was de archeologische vindplaats van Philippi in Noord-Griekenland in 2016.


Rebetiko op culturele erfgoedlijst UNESCO

9 december 2017

Rebetiko-muziek is opgenomen op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO. Dat heeft een speciaal comité van de VN-organisatie besloten tijdens zijn 12e zitting in Zuid-Korea.

Rebetiko (vrij vertaald ‘rebelse muziek’) kent een lange traditie, die zijn wortels heeft in Klein-Azië. De eerste bloeiperiode van het genre was in de jaren 1920 toen vluchtelingen uit Smyrna in de Griekse steden Thessaloniki, Piraeus en Athene belandden. In taverna’s en hasjtenten (tekedes) in de havens bezongen zij hun ellende en heimwee.

In de jaren dertig ontstaat door kruisbestuiving van de Byzantijnse en Griekse cultuur in de steden de bouzouki-stijl. De teksten gaan van de nummers gaan over de onderwereld en de harde levensstijl in onderste lagen van de maatschappij. Onder dictator Ioannis Metaxas was de rebetiko verboden vanwege de thema’s die werden bezongen – misdaad, drank, drugs en prostitutie. Tussen 1936 en 1941 werden diverse muzikanten en zangers vervolgd en opgesloten in strafkampen.

Griekse blues

De beroemde Griekse componist en muziektheoreticus  Manos Hatzidakis vatte de belangrijkste elementen van rebetiko-teksten ooit samen in drie woorden: μεράκι, κέφι, καημός (meraki, kefi en kaimos: liefde, vreugde en verdriet).  In de jaren zestig en na de val van de junta beleefde de rebetiko een revival.  Tegenwoordig is de ‘Griekse blues’ nog altijd populair.

“Rebetikoliederen bevatten verwijzingen naar de gewoontes, gebruiken en tradities van een bepaalde manier van leven, maar bovenal is rebetiko een levende muzikale traditie met een sterk symbolisch, ideologisch en artistiek karakter”, staat in het rapport van de UNESCO.

De overdracht van de liederen vond aanvankelijk uitsluitend mondeling plaats, door het live spelen van de muziek en de instructie van jonge uitvoerders door oudere instrumentalisten en zangers. Deze leermethode is nog altijd belangrijk, maar ook muziekscholen en moderne media spelen een sleutelrol bij het levend houden van de rebetiko.

Grieks cultureel erfgoed

Vorig jaar werd de Momoeria, een oude traditie uit het departement Kozani in Noord-Griekenland, opgenomen op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed. Het mediterrane dieet, de traditionele productie van mastiek op Chios en de beeldhouwkunst van Tinos stonden al op de lijst.


Plaquette met schrijffout onthuld op Philippi-site

10 april 2017

Vol trots onthulde cultuurminister Lydia Koniordou gisteren een plaquette op de archeologische site van Philippi, die vorig jaar werd opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De feestelijke bijeenkomst bracht echter ook een slordige schrijffout aan het licht.

Volgens de inscriptie op de marmeren plaat is het oude theater van Philippi, in het noorden van Griekenland, toegevoegd aan de Word Heritage Site van UNESCO. Nadat ze de plaquette heeft onthuld, lijkt minister Koniordou te zien dat de letter ‘L’ ontbreekt.

De stad Philippi werd in 356 voor Christus gesticht door Philippus II van Macedonië (de vader van Alexander de Grote). Op de site zijn overblijfselen van de Hellenistische, Romeinse en vroeg-christelijke periode te vinden. Volgens het Nieuwe Testament zette de apostel Paulus in het jaar 49 in Philippi voor het eerst voet op Europese bodem.

Op de UNESCO-lijst van Cultuurerfgoed staan nu achttien Griekse bezienswaardigheden, waaronder de Acropolis, de chora met het klooster van de Heilige Johannes en de grot van de Apocalyps op het eiland Pátmos en het heiligdom van Asklepios in Epidaurus.

  • Update 11/04: Het ministerie van Cultuur heeft laten weten dat de spelfout op de marmeren plaquette is hersteld

‘Momoeria’ op culturele erfgoedlijst UNESCO

4 december 2016

momoeriaDe Momoeria, een oude traditie uit het departement Kozani in het noorden van Griekenland, is opgenomen op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed. Dat heeft een speciaal comité van de VN-organisatie besloten tijdens zijn elfde zitting in Addis Abeba.

Dansers, acteurs en muzikanten gaan ieder jaar tijdens de Dodekaemero – de twaalf dagen tussen Kerstmis en Driekoningen – de straat op om de komst van het nieuwe jaar te vieren. De traditie is ontstaan in Trabzon (Turkije) en door Pontische vluchtelingen naar Kozani meegenomen. In acht dorpen wordt de Momoeria nog altijd opgevoerd: Agios Dimitrios, Tetralofos, Alonakia, Skiti, Protochori, Komnina, Asvestopetra en Karyochori.

Een Momoeria-groep bestaat uit dertig mannen.  De twaalf dansers vertegenwoordigen priesters van Momos (in de Griekse mythologie de personificatie van de lach en satire) of commandanten van Alexander de Grote. Ze dragen helmen die zijn versierd met kralen, spiegeltjes en linten, foustanella’s en houten stokken. Met hun dans proberen ze de natuurgoden gunstig te stemmen.

De muzikanten en acteurs voeren satirische toneelstukjes op, waarvan de plot soms kan variëren. De meeste personages staan wel vast; een oude man, een oude vrouw, twee bruiden, een duivel , een dokter en een rechter.  De muzikanten begeleiden het spel op een lier, een aggeion (een soort doedelzak) en een ntaouli (trommel). Sinds 1926 wordt  de Momoeria opgevoerd in Kozani en de traditie gaat over van de ene generatie naar de volgende.

Volgens de UNESCO symboliseert Momoeria de culturele identiteit van de gemeenschap en draagt het bij aan de sociale integratie. Door het op de lijst met immaterieel erfgoed te plaatsen,  moet de traditie behouden blijven voor toekomstige generatie.

Het is de vierde keer dat een Griekse traditie op de lijst met immaterieel cultureel erfgoed werd opgenomen. Het mediterrane dieet, de traditionele productie van mastiek op Chios en de beeldhouwkunst van Tinos gingen de Momoeria voor.

Griekenland heeft ook de rebetiko-muziek genomineerd voor opname op de lijst. In het najaar van 2017 zal het UNESCO-comité daar een beslissing over nemen.