Dit is Persephone, de robotgids in de Alistrati-grot

4 september 2021

De gidsen in de Alistrati-grot hebben er sinds kort een nieuwe collega bij. Ze heet Persephone en spreekt 33 talen. En ze is een robot.

Nikolaos Kartalis, wetenschappelijk directeur van de Alistrati-site, kwam op het idee toen hij 17 jaar geleden een soortgelijke robot op tv zag die bezoekers door een kunstgalerij leidde.

Persephone gebruikt kunstmatige intelligentie om bezoekers door de eerste 150 meter van het kalkstenen grottencomplex te leiden voordat ze de resterende 750 meter overdraagt aan een collega van vlees en bloed.

“Ze kan in drie verschillende talen tegelijk gidsen en is in staat om vragen van bezoekers te beantwoorden”, legt Kartalis uit. Persephone’s vermogen om vragen te beantwoorden is voorlopig beperkt tot een selectie van 33 voorgeprogrammeerde vragen en antwoorden in het Grieks.

De huidige gidsen in het grottencomplex vrezen niet dat hun baan op de tocht staat door de komst van Persephone. Volgens gids Evdokia Karafera vinden de bezoekers de robot een interessant prototype, maar zeggen ze ook dat ze het contact met een menselijke gids niet kan vervangen.

Alistrati-grot

Alistrati-grot

De robot dankt haar naam aan een verhaal uit de Griekse mythologie. Persephone was de dochter van Demeter, de godin van de landbouw en het graan, en oppergod Zeus. Volgens de mythe plukte Persephone bloemen in een veld toen Hades, de god van de Onderwereld, de grond opende en haar ontvoerde om zijn vrouw te worden. Dit zou zijn gebeurd in de buurt van de Alistrati-grot.

De Alistrati-grot bevindt zich op 20 kilometer van Drama en werd in 1974 officieel ontdekt door een team van Griekse en Oostenrijkse grotspecialisten. De grot werd in 1998 voor het eerst geopend voor bezoekers. “Het is een van de mooiste grotten, niet alleen van Griekenland maar van heel Europa”, vindt Kartalis.

Behalve om zijn kleurrijke rotsformaties, is de grot ook beroemd om zijn ‘grotparels’ en ‘helictieten’, een zeldzaam type stalactiet dat in alle richtingen groeit en niet alleen naar beneden.


Drie schatzoekers omgekomen in put bij Varybobi

30 juli 2020

In het dorp Varybobi, ten noordoosten van Athene, zijn drie mannen omgekomen in een geïmproviseerde schacht. Waarschijnlijk is de zoektocht naar een vermeende schat hen fataal geworden.

De lichamen van de mannen (van 47, 48 en 58 jaar oud) werden vanmorgen door de brandweer gevonden in een 8 meter diepe put. Ze lagen naast een kleine gasgenerator, Waarschijnlijk zijn de mannen gestikt door de dampen, een autopsie moet de doodsoorzaak uitwijzen. 

Het drietal was samen met drie anderen naar het gebied gegaan. Toen de achtergebleven vrienden geen contact meer kregen met de mannen in de put, belden ze de brandweer. Rond 05.30 uur kwamen 12 brandweermannen ter plaatse, anderhalf uur later werden de drie lichamen geborgen. De drie anderen (twee mannen en een vrouw) zijn door de politie meegenomen voor verhoor.

Omdat er in het gebied veel archeologische vondsten worden gedaan, wordt aangenomen dat de groep op zoek was naar een schat of gouden munten. Het is niet duideljk hoe ze de put, in de buurt van de kerk van de Heilige Drie-eenheid, hebben gevonden.

Op veel plaatsen in Griekenland gaan al tientallen jaren geruchten over vermeende schatten die in de Tweede Wereldoorlog werden verborgen om later op te graven.

In mei kwamen vier mannen om het leven in een oude Duitse bunker bij de badplaats Loutraki. Ook zij zouden op zoek zijn geweest naar een schat.


Vier schatzoekers omgekomen in grot Loutraki

16 mei 2020

Vier mannen zijn in een grot bij de Griekse badplaats Loutraki om het leven gekomen. Volgens lokale media zijn de slachtoffers tussen de 35 en 70 jaar.

De mannen waren afgedaald in een bunker in het Karbounari-gebied, aan de voet van het Gerania-gebergte, die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de bezetter werd gebruikt. Het viertal was volgens burgemeester Giorgos Gionis op zoek naar een schat, die zou bestaan uit gouden munten.

Ze zijn waarschijnlijk gestikt door de uitlaatgassen van de generator die ze mee hadden genomen om de grot te verlichten. De burgemeester zegt dat alle mogelijke scenario’s nog worden onderzocht.

De slachtoffers zijn drie mannen uit Loutraki en een uit het nabijgelegen Isthmia. De vrouw van een van hen waarschuwde volgens lokale media rond 02.00 uur de autoriteiten. De politie vermoedt dat zij de mannen naar de grot heeft gebracht, omdat daar geen auto werd aangetroffen. De  lichamen van de vier mannen werden gevonden op een diepte van 20 meter.

Er gaan in Griekenland al tientallen jaren geruchten rond over goudschatten die zich zouden bevinden in bunkers uit de Tweede Wereldoorlog.


Thrasyllos-monument in volle glorie hersteld

15 januari 2018

Op de plek van het ‘gat’ op de zuidhelling van de Acropolis is nu het Thrasyllos-monument weer in volle glorie te bewonderen. Onlangs is de restauratie van het imposante monument, die in 2002 begon, afgerond. In 1827 werd het Thrasyllos-monument zwaar beschadigd tijdens de belegering van de Acropolis.

Het Monument van Thrasyllos is een choregisch monument dat werd gebouwd boven het Theater van Dionysos op de Acropolis. Het werd in 320 voor Christus opgericht voor de choregos Thrasyllos van Dekeleia na een overwinning met zijn koor in de Grote Dionysia (een groot oud Atheens festival met theaterwedstrijden).

Een choregos sponsorde een choros (zang- en dansgroep). Als zijn groep een wedstrijd won, kreeg de choregos als prijs een bronzen drievoet. Bij de Dionysia in Athene werden bronzen drievoeten uitgereikt die 5 meter hoog waren voor de winnaars bij de dithyrambe (een extatische lofzang op Dionysos) voor mannen en 3 meter hoog bij de dithyrambe voor jongens.

Christelijke kapel

Het Thrasyllos-monument bestond uit een marmeren gevel voor een natuurlijke grot, met drie Dorische zuilen van pentelisch marmer met deuren ertussen. Daarboven waren een Dorische architraaf met inscriptie (IG II² 3056), een Ionische fries en een kroonlijst geplaatst. De fries was versierd met een krans van klimopbladeren, een trofee en nog tien olijvenkransen. In 270 voor Christus werd het monument aangepast door zijn zoon Thrasykles.

Midden boven de ingang bevond zich een marmeren beeld van Dionysos, dat daar volgens deskundigen in de Romeinse tijd werd geplaatst. Het beeld werd in 1802 verwijderd in opdracht van Lord Elgin en is tegenwoordig te zien in het British Museum in Londen – net als andere gestolen marmeren delen van de Acropolis, waaronder de Elgin Marbles.

Een oude ets van het interieur van de kapel

In de grot werd tijdens de Ottomaanse periode een christelijke kapel opgericht voor Panaghia Chrysopeliotissa (Heilige Maagd van de gouden grot). In de kapel zijn fresco’s te zien van de Heilige Spyridon, de evangelist Johannes en Abraham met drie engelen. De grot bevat ook een indrukwekkend marmeren icoon dat de Maria-Hemelvaart afbeeldt. Volgens de architect-restaurator zijn de fresco’s de best bewaarde voorbeelden van post-Byzantijnse iconografie in het gebied van de Acropolis.

Père-Lachaise

Het monument van Thrasyllos is als voorbeeld gebruikt bij de bouw van latere grafmonumenten, zoals bijvoorbeeld het Bazouin-mausoleum op de begraafplaats Père-Lachaise in Parijs. In de 18e eeuw leenden architecten details van de choregische monumenten voor decoratieve elementen rond deuren en ramen bij hun gebouwen in neoklassieke stijl.


Een innige omhelzing van 5800 jaar

17 februari 2015

omhelzing_grafIn een grot in het zuiden van Griekenland hebben archeologen een zeer bijzondere ontdekking gedaan. Ze vonden er de resten van een koppel dat werd begraven in de ‘lepeltje-lepeltje’ houding.

Het gaat om een man en een vrouw, beiden tussen de 20 en 25 jaar oud, die in een foetushouding liggen. Waarschijnlijk stierven ze (ongeveer) tegelijkertijd, maar de doodsoorzaak is nog onduidelijk. Het stel zou ongeveer 3800 jaar voor Christus geleefd hebben.

Het is uiterst zeldzaam dat twee mensen in een omhelzing worden begraven. Het paar dat werd ontdekt in de Alepotrypa (vossenhol), een van de Diros-grotten in het zuidwesten van de regio Laconië, is mogelijk het oudste voorbeeld van zo’n graf.

De Alepotrypa-grot werd in 1958 ontdekt. Er wordt aangenomen dat de grot tussen 6000 en 3200 voor Christus werd gebruikt als nederzetting en begraafplaats. Door een zware aardbeving zou de ingang zijn ingestort, waardoor de bewoners werden bedolven.

In de grot vonden onderzoekers de afgelopen jaren resten van volwassenen, kinderen en zelfs een embryo, maar geen van de doden lag in een innige omhelzing.  De archeologen troffen ook gereedschap, zilver- en aardewerk aan uit dezelfde periode.