Brand onthult ruim 200 kunstschatten in Fthiotida

8 juni 2018

Bij het blussen van een brand in een onherbergzaam gebied op de berg Profitis Elias in Fthiotida, een district in Centraal-Griekenland, deden brandweermannen een bijzondere ontdekking. Tussen de struiken vonden ze meer dan 200 kostbare antiquiteiten.

De objecten stammen uit de eerste helft van de 5e eeuw voor Christus en de geometrische periode (circa 1050 – 720 voor Christus). De voorwerpen waren grotendeels intact en zaten zorgvuldig verpakt in papier en doeken. De plastic zakken met de kunstschatten lagen verspreid in een straal van 150 meter.

Volgens het Griekse ministerie van Cultuur gaat het om diverse potten van klei, verschillende bronzen armbanden, twee spelden, stukken van een koperen spiegel en talloze beeldjes van mannelijke, vrouwelijke en dierlijke figuren.

Sommige voorwerpen bleken ter plekke te zijn gereinigd en gedeeltelijk te zijn vastgelast. In de buurt werden gereedschappen gevonden die daar op wijzen. Het ministerie weet nog niet waar de objecten oorspronkelijk vandaan kwamen. De regio Lokris wordt vaak geteisterd door illegale opgravingen.

Advertenties

Zo rook het parfum van de Oude Grieken

5 juni 2018

[foto: Margarita Nikitaki]De Oude Grieken waren echte parfumliefhebbers: ze hulden hun hele lichaam in heerlijke geuren. Maar waar roken die oude parfums eigenlijk naar? Het Nationaal Archeologisch Museum van Athene heeft de geur van de oudheid weer tot leven gewekt.

Voor de tijdelijke tentoonstelling Countless Aspects of Beauty in het museum werd het parfum ‘Rodo’ (roos) gemaakt volgens de methoden van parfumeurs uit de oudheid. Het idee om de sfeer van de oudheid te benaderen door het opnieuw creëren van antieke parfums is afkomstig van museumdirecteur Maria Lagogianni-Georgakarakos. “Geur werkt zeker als een communicatiemiddel – we worden verliefd door zicht, maar mogelijk ook door geur”, legt Lagogianni uit in de krant Kathimerini.

De afdeling Onderzoek & Ontwikkeling van het Griekse cosmeticabedrijf Korres ging een jaar geleden met het idee aan de slag en ontwikkelde na grondige research drie geurige oliën aan de hand van dezelfde grondstoffen en methodes die de oude parfumeurs gebruikten. De drie parfums die door deze experimentele archeologie werden gemaakt, ruiken naar roos, salie en koriander.

Badcultuur

De Oude Grieken hadden een echte badcultuur en parfumeerden hun hele lichaam, met zalfjes, oliën en crèmes. Ze geloofden dat geuren kracht gaven. Ze gebruikten daarom een parfum op de borst voor de liefde en op het hoofd voor het denken. De kostbaarste geur gebruikten ze voor de voeten, want die steeg op naar het hele lichaam.

Als basis voor hun parfums gebruikten de Oude Grieken sesam-, noten-, of olijfolie. Die werd verhit met geurstoffen van onder andere rozen, mirre, krokus, kaneel of het kostbare nardus dat uit de Himalaya moest komen.  De geurende oliën werden in de oudheid gebruikt door zowel mannen als vrouwen en gaven de sociale status aan. Atleten gebruikten de geurige olie om hun lichaam te reinigen en vrouwen wilden lekker ruiken om te verleiden. En natuurlijk diende parfum ook om minder welriekende lichaamsgeuren te verhullen.

Parfum had voor de Grieken in de oudheid ook een belangrijke religieuze functie. Het werd gebruikt ter verering van de goden en andere religieuze ceremonies, maar ook om overledenen te balsemen. Daarnaast geloofden ze dat parfums een geneeskrachtige werking hadden. Mirre zou bijvoorbeeld slijmoplossend zijn.

De geparfumeerde olie werd vaak bewaard in een alabastron, een klein, langwerpig kruikje dat om de hals kon worden gedragen. Atleten gebruikten in het gymnasion meestal een aryballos, een kleine ronde kruik die aan een handvat kon worden opgehangen.

De tijdelijke expositie Countless Aspects of Beauty is nog tot eind oktober te zien in het Nationaal Archeologisch Museum van Athene.


Docu: The Guardian of Amphipolis

24 mei 2018

In 1955 is de 12-jarige Alexandros Kochliaridis samen met zijn vader in Amphipolis op pad om hout te zoeken voor reparaties aan hun huis als hij een bijzondere opening in de grond ontdekt. Het blijkt geen grot te zijn, maar de toegang tot een oude grafkamer. Voor Kochliaridis is dat de aanleiding om zijn leven te wijden aan het ontdekken, beschermen en promoten van de archeologische schatten in het gebied.

Hij werkt nauw samen met de legendarische Griekse archeoloog Dimitrios Lazaridis (1917-1984), die in 1964 als eerste begint met officiële opgravingen op de grafheuvel. In 2014 vergaart het gebied nieuwe roem als archeologen een nieuwe tombe ontdekken. Ze vinden een ingang met trap, een kamer met twee sfinxen, een kamer met twee kariatiden en een enorm vloermozaïek.

Alexandros Kochliaridis, die het gebied kent als zijn broekzak, zit vol verhalen over de opgravingen op de Kasta-heuvel. GreekReporter maakte een korte documentaire (15 minuten) over Kochliaridis , de beschermer van Amphipolis.


KAS staat filmopnames bij Poseidontempel toch toe

3 april 2018

De BBC mag toch filmopnames maken bij de Tempel van Poseidon op Kaap Sounion. De Centrale Archeologische Raad (KAS) heeft een tweede aanvraag alsnog goedgekeurd.

De KAS heeft toegezegd dat de filmploeg op 12 april van 07.00 tot 13.00 uur op de locatie mag filmen en niet tot 19.00 uur zoals in de eerste aanvraag stond. De voorbereidingen voor de opnames zullen een dag eerder worden uitgevoerd. Ook ging het productiebedrijf akkoord met het inkrimpen van de crew van 120 naar 100 personen.

Het eerste verzoek werd afgewezen vanwege de lange duur van de opnames, het grote aantal mensen dat aanwezig zou zijn en de zware apparatuur. Die afwijzing kwam het belangrijkste Griekse adviesorgaan voor de bescherming van oudheden op flinke kritiek te staan, onder andere van Cultuurminister Lydia Koniordou. De Griekse regering had juist enkele dagen eerder een campagne gelanceerd om buitenlandse filmproducties aan te trekken.

De BBC wil op Kaap Sounion opnames maken voor de zesdelige miniserie ‘The Little Drummer Girl’, naar het boek van de bekende Britse thrillerauteur John le Carré. Florence Pugh en Alexander Skarsgard spelen de hoofdrollen van de jonge actrice die op vakantie is in Griekenland en de Israëlische agent die haar rekruteert voor een geheime missie.


BBC mag niet filmen bij Tempel van Poseidon

1 april 2018

Slechts enkele dagen nadat de Griekse regering een grote campagne lanceerde om buitenlandse filmproducties aan te trekken, heeft de Centrale Archeologische Raad (KAS) een verzoek van de BBC afgewezen.

De BBC wilde op Kaap Sounion opnames maken voor de zesdelige miniserie ‘The Little Drummer Girl’, gebaseerd op het boek van de bekende Britse thrillerauteur John le Carré. De serie is een coproductie met het Amerikaanse kabeltelevisienetwerk AMC. Alexander Skarsgard, Michael Shannon en Florence Pugh spelen de hoofdrollen. De serie wordt geregisseerd door de Zuid-Koreaan Park Chan-wook, wiens persoonlijke wens het was om te filmen in Sounio, dat hij beschouwt als het meest iconische landschap in Griekenland.

De BBC had toestemming gevraagd om op 12 april tussen 09.00 en 19.00 uur te filmen op Kaap Sounion, de meest zuidelijke punt van de Atheense rivièra waar de Tempel van Poseidon staat. De KAS verwees dat verzoek naar de prullenbak. Volgens het belangrijkste Griekse adviesorgaan voor de bescherming van oudheden duren de opnames te lang, zijn er teveel mensen bij betrokken en wordt er te zware apparatuur gebruikt.

De algemene secretaris van de Griekse overheid voor media en communicatie, Lefteris Kretsos, zei dat Griekenland internationaal voor schut wordt gezet door het besluit van de KAS, vooral omdat de regering heeft aangekondigd dat het een filmvriendelijk land wil zijn. “Als het klopt dat een van de KAS-leden het verzoek heeft afgewezen met het argument dat de serieplot niet past bij de archeologische site, dan moeten de bestuursleden om ethische redenen aftreden”, aldus Kretsos.

Ook Cultuurminister – en voormalig actrice –  Lydia Koniordou  uitte kritiek op de beslissing van de KAS. “We moeten de juiste voorwaarden scheppen, onze wetten afstemmen op die van andere landen om Griekenland een filmvriendelijk land te maken”, zei ze. De BBC heeft inmiddels een nieuw, aangepast verzoek ingediend bij de  Centrale Archeologische Raad.

  • De campagnevideo van de Griekse overheid:


Mozaïekvloer Thessaloniki is van villa uit 4e eeuw

7 maart 2018

De vloermozaïeken die vorige maand werden ontdekt bij de aanleg van de nieuwe metrolijn in Thessaloniki behoorden waarschijnlijk tot een Romeinse stadsvilla van 315 m² uit de eerste helft van de 4e eeuw na Christus.

De mozaïeken werden tijdens graafwerkzaamheden ontdekt bij de zuidelijke ingang van het metrostation Agia Sofia. De afbeeldingen op de vloeren bestaan uit geometrische patronen.

Op een van de vloeren is een centraal medaillon te zien met een afbeelding van een vrouw. Aangenomen wordt dat hierop de godin Aphrodite staat afgebeeld. Het gezicht van de vrouwelijke figuur ontbreekt, maar het gezicht van Eros die zich aan haar vasthoudt, is wel zichtbaar.  Eros is de Griekse god van de liefde en de zoon van Aphrodite.

Villa urbana

In het villacomplex ontdekten archeologen ook een gedeelte van een gang met pilaren (stoa), vijf opeenvolgende kamers, een compleet vloerverwarmingssysteem (hypocaust) en verschillende veelkleurige mozaïeken die door opeenvolgende bouwlagen gedeeltelijk zijn vernietigd.

Volgens het hoofd van de archeologische dienst van Thessaloniki, Polyxeni Adam-Veleni, was het complex met meerdere verdiepingen waarschijnlijk een grote stadsvilla (villa urbana) in het centrum van Thessaloniki. De grootte van de intacte hypocaust op de locatie zou daar volgens haar op wijzen.

In de tweede helft van de 4e eeuw na Christus telde Thessaloniki meer van dergelijke villa’s. Na de oprichting van Constantinopel vestigden veel ambtenaren zich in de stad, waar ze enorme huizen bouwden. In de late oudheid onderging Thessaloniki verschillende verbouwingsfasen, bijvoorbeeld onder de keizer Justinianus die volgens Adam-Veleni veel aandacht aan de stad besteedde. Tot nu toe zijn 18 van deze stadsvilla’s ontdekt in Thessaloniki.

Bijzondere vondsten

De afgelopen jaren zijn er al diverse bijzondere vondsten gedaan bij werkzaamheden voor de nieuwe metrolijn in Thessaloniki. In 2013 vonden archeologen een gouden krans in de vorm van een gevlochten olijftak bij graafwerkzaamheden. Vorige maand werden niet alleen mozaïekvloeren ontdekt, maar ook een standbeeld van de godin Aphrodite en een grote fontein.

De mozaïeken zullen worden schoongemaakt en zijn daarna te zien zijn in het Agia Sofia-metrostation waar ze werden ontdekt.


Bijzondere foto’s van eerste opgravingen op Delos

28 februari 2018

 

[Klik op een afbeelding voor een groter exemplaar]

Volgens de Griekse mythologie werden Apollo, de god van het licht, en zijn tweelingzus Artemis geboren op Delos, een klein eilandje in de Egeïsche Zee. Als eerbetoon aan zijn kinderen schikte Zeus een kring (κύκλος) van eilanden rond Delos, dat daardoor het centrum van de Cycladen werd. Het eiland groeide uit tot een belangrijk bedevaartsoord en bleef dat tot de Byzantijnse tijd.

In de oudheid was Delos vanwege de centrale ligging een ideale handelsplek. Op het eiland waren tempels, markthallen, opslagplaatsen en winkels. Ook was er een theater en stonden er villa’s waarvan de mozaïekvloeren en zwembaden nog steeds te zien zijn. Tegenwoordig is Delos een openluchtmuseum dat enkele keren per dag bereikbaar is vanaf Mykonos. Een van de bezienswaardigheden op het eiland is een terras met vijf stenen leeuwen.

In 1873 stuurde de Franse School van Athene (FSA) een archeoloog naar Delos om daar onderzoek te doen. De opgravingen gingen door tot 1894, toen de interesse werd verlegd naar Delphi. In 1902 hervat de FSA de werkzaamheden op Delos met financiële steun van Joseph Florimont, hertog van Loubat (1831-1927), een rijke Frans-Amerikaanse filantroop.

Voor het eerst zijn bijzondere foto’s van deze opgravingen verzameld in een boek. “Delos 1873-1913” is het derde deel uit de serie Patrimoine photographique van de FSA, dat voor de uitgave putte uit zijn rijke archief.

Delos: 1873-1913 – beelden van een oude stad onthuld door uitgraving | Jean-Charles Moretti

Een uitgave van de Franse School van Athene (januari 2018)