VN: Humanitaire crisis dreigt in Griekenland

1 maart 2016

open_borders_tentGriekenland heeft de Europese Unie om een extra bijdrage van 470 miljoen euro gevraagd om de vluchtelingencrisis het hoofd te kunnen bieden. Er is een noodplan opgesteld dat moet voorzien in huisvesting van vluchtelingen, financiële ondersteuning en materiële hulp.

Athene verwacht dat de vluchtelingenstroom de komende dagen groeit tot ongeveer 100.000 mensen. Die worden in speciale kampen en goedkope hotels ondergebracht. Om de opvang, verpleging en voeding goed te laten verlopen, zijn naar schatting 8200 politiemensen en ambtenaren nodig.

Omdat de Balkanlanden en Oostenrijk hun grenzen hebben gesloten, zijn tienduizenden vluchtelingen gestrand in Griekenland. Vooral aan de grens met Macedonië, dat slechts een paar honderd migranten per dag toelaat, is de situatie onhoudbaar. Volgens de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, zijn de grensversperringen in strijd met de wet die een vrij verkeer van personen binnen de Schengenzone garandeert.

Humanitaire crisis

De UNHCR heeft de noodklok geluid over de situatie in Griekenland en waarschuwde dat Europa ‘aan de vooravond staat van een humanitaire crisis die het grotendeels zelf heeft veroorzaakt’.  De VN vindt dat de Europese landen zich moeten houden aan hun belofte om gezamenlijk 66.400 migranten over te nemen vanuit Griekenland. Maar in praktijk zijn er pas 1539 plekken toegewezen en slechts 325 vluchtelingen zijn daadwerkelijk herplaatst.

Ook het Rode Kruis heeft alarm geslagen en roept de Europese landen op om Griekenland te helpen bij de opvang van de vluchtelingen. Volgens de hulporganisatie is er een groot tekort aan kraanwater, voedsel, onderdak en sanitaire voorzieningen voor de naar schatting 24.000 gestrande migranten en vluchtelingen in Griekenland.

‘Weerzinwekkend’

De directeur van de afdeling Europa van het Rode Kruis Simon Missiri noemt de situatie in Idomeni, aan de grens met Macedonië, ‘weerzinwekkend’. Naar schatting zitten zo’n 8500 Syrische en Irakese vluchtelingen vast bij de grensovergang, 40 procent van hen zijn kinderen. Ongeveer 1.500 mensen brachten de nacht buiten door.

“Griekenland kan dit niet alleen aan”, zegt Missiri. “De rest van Europa moet niet de ogen sluiten en net doen alsof dit niet gebeurt. Het is verschrikkelijk dat mensen en gezinnen die meer trauma’s en leed hebben ervaren dan de meesten van ons ooit kunnen voorstellen in deze positie worden gebracht.”

In de eerste twee maanden van dit jaar kwamen 131.724 mensen via de Middellandse Zee naar Europa, dat zijn er meer dan in het gehele eerste halfjaar van 2015. Meer dan 122.000 van hen zetten voet aan wal in Griekenland.

De Europese Commissie zegde gisteren bij monde van voorzitter Jean-Claude Juncker steun toe aan de Griekse premier Tsipras. EU-commissaris Christos Stylianides (humanitaire hulp) komt morgen met een voorstel voor humanitaire hulp aan Griekenland.


Protesterende agenten met hoofd in strop

6 september 2012

Ongeveer 4000 politieagenten, brandweermannen en officieren van de kustwacht protesteerden vandaag in Athene tegen de voorgenomen salariskortingen.

De protestmars leidde naar het ministerie van Financiën in het centrum van de hoofdstad. De demonstrantren scandeerden daar leuzen als “Dieven, dieven”, “Schande, jullie brengen de veiligheidstroepen de genadeslag toe” en “Kom naar buiten en zie hoe laag jullie ons hebben gebracht”.

Voor het gebouw waren drie nepgalgen opgesteld met daarop een bordje ‘trojka’, een verwijzing naar de deskundigen van de EU, ECB en het IMF die controleren hoe ver Griekenland is met het doorvoeren van de opgelegde bezuinigingen.  Een officier uit elk van de diensten – kustwacht, politie en brandweer – stond met zijn hoofd in een strop.


Heimwee

20 augustus 2012

Meer dan de helft van de Nederlanders kan op vakantie niet zonder Hollandse etenswaar. Drop, ontbijtkoek, kaas, aardappelen en hagelslag gaan mee in de koffer als ze naar zonniger oorden afreizen. Zodat ze ook op die camping aan de Middellandse Zee net zo kunnen eten als thuis.

Ergens begrijp ik ze wel, die mensen die altijd een stukje thuis met zich meenemen op als ze voor een paar weken van huis zijn. Ik doe namelijk precies hetzelfde. Niet dat ik een kilo Goudse kaas in mijn koffer stop als ik Nederland tijdelijk achter me laat, of een pondje dubbelzoute drop in mijn handbagage meezeul. Verre van dat zelfs. Nee, ik ga juist met een zwaardere koffer terug als ik in Griekenland ben geweest.

Oregano, honing, een fles metaxa, olijfolie, pastelli, uitjes voor de stifado, loukoumia. Ik heb het nodig om de heimwee te stillen als ik niet in Griekenland ben. Home is where the heart is. En mijn hart klopt in Griekenland.

Het afscheid valt me altijd zwaar en het duurt ook even voor ik mijn draai weer heb gevonden in mijn eigen huis en het Nederlandse leven. Het Griekse gevoel probeer ik zoveel mogelijk vast te houden met Griekse muziek, films en natuurlijk Grieks eten. Maar toch, het is niet hetzelfde.

Zijn het de geuren, het licht, de natuur of toch de mensen die ervoor zorgen dat ieder bezoek aan Griekenland voelt als thuiskomen? Ik weet het niet precies. Maar toen ik voor de eerste keer voet zette op Griekse bodem, voelde het goed. Ik was thuis. En dus zit ik nu met dat onbestemde gevoel op de bank in het land waar ik geboren ben en waar mijn roots liggen. Dat knagende verlangen naar de plek waar ik het liefste zou zijn. Μου λείπει πολύ η Ελλάδα…


Vijf jaar Parakalo!

1 april 2012

Hoera! Parakalo is jarig, vandaag exact vijf jaar geleden verscheen het eerste bericht op dit blog.

Wat in 2007 begon als een hobbyprojectje dat in het eerste jaar 1.982 bezoekers trok, is in vijf jaar flink gegroeid. Niet alleen in het aantal berichten dat inmiddels is gepubliceerd (bijna 1700) maar ook in de bezoekersaantallen. Bovendien verschijnen de berichten over Griekse geschiedenis en cultuur sinds februari van dit jaar ook op de geschiedeniswebsite historiek.net.

Gemiddeld wordt Parakalo nu zo’n 11.000 keer per maand bekeken. Voor mij een reden om nog lang door te gaan. Dus blijf lezen, reageren en mailen, want zonder jullie is het natuurlijk lang niet zo leuk.

Het eerste artikel dat hier verscheen heeft aan actualiteit weinig ingeboet, want de Elgin Marbles bevinden zich nog altijd in het British Museum in Londen. Helaas. Lees hier de eerste post van 1 april 2007.


Het liefdesverhaal van de olijfboom

25 maart 2012

Een vriendin is niet zo lang geleden in het huwelijksbootje gestapt en ik moest diep nadenken over een origineel huwelijkscadeau. Geld of een cadeaubon vond ik te onpersoonlijk (en niet erg origineel bovendien). Een mooi groot boeket bloemen dan? Maar die gooi je na een week weer weg en ik wilde iets blijvends geven. Geen bloemen dus. Opeens wist ik het: een olijfboompje!

olijfboomEen paar jaar geleden vertelde iemand in Griekenland me een heel mooi verhaal over het ontstaan van de olijfboom. Toen ik zat te piekeren over het bruiloftscadeau schoot het me plotseling weer te binnen.

Het verhaal gaat over een oud Grieks echtpaar dat samen rustig en eenvoudig leeft in een klein huisje. Op een dag wordt de man ’s morgens wakker en hij merkt dat zijn vrouw ziek is. Haar toestand gaat zienderogen achteruit en na drie dagen blaast ze haar laatste adem uit. De oude man is ontroostbaar.

Als de man huilt om het verlies van zijn vrouw verschijnt Zeus aan hem. De oude man smeekt Zeus om zijn vrouw weer levend te maken, maar de oppergod zegt dat dit niet mogelijk is. ‘Dan wil ik sterven’, zegt de man. ‘Zodat ik altijd  samen ben met mijn vrouw.’ Na lang aarzelen besluit Zeus deze wens in te willigen. Vervolgens plant de god een boom die twee in elkaar verstrengelde stammen lijkt te hebben en die heel erg oud kan worden. De olijfboom.

(Een lange versie van het verhaal staat hier, ontdekte ik na een rondje googlen)

Er bestaat in Griekenland trouwens nog een ander verhaal over de olijfboom. Volgens de mythologie was de boom een geschenk van de godin Athene aan de mensen. De oorspronkelijke boom van Athene zou nu nog steeds bovenop de Acropolis te vinden zijn.

Maar eerlijk gezegd vind ik het verhaal van het oude echtpaar zoveel mooier. En als je naar naar zo’n prachtige oude olijfboom kijkt, herken je in de grillig gevormde stam – met een klein beetje fantasie – twee lichamen die innig in elkaar zijn verstrengeld.


It’s all Greek to me

1 februari 2012

It’s all Greek to me, verzuchten de Engelstaligen als ze geen bal – of beter gezegd: geen jota – begrijpen van wat er zojuist gezegd is. De uitdrukking is waarschijnlijk een vertaling van de Latijnse zin Graecum est; non legitur (Het is Grieks en daarom niet te lezen). De Grieken zeggen zelf trouwens Αυτά μου φαίνονται κινέζικα (Dat lijkt me Chinees) als ze iets niet begrijpen. Daar kan ik me veel meer in vinden, want Chinees…daar is dus écht geen touw aan vast te knopen!

Maar goed, voor heel wat mensen is het Grieks dus een soort abracadabra. Een moeilijke taal met onbekende klanken en dan ook nog eens met van die vreemde letters. Zelf vind ik dat reuze meevallen. Okee, de grammatica is best lastig maar het Griekse alfabet (Το Ελληνικό αλφάβητο) heb je redelijk snel onder de knie. En dus moet ik van mezelf Griekse woorden lezen als ik ze zie. Gebruiksaanwijzingen, verpakkingen in de supermarkt of bordjes langs de weg. Het is bijna dwangmatig.

Vaak valt mijn oog ook eerder op de Griekse letters dan op een Engelse of Nederlandse tekst ernaast. Zo zocht ik twee jaar geleden op het vliegveld van Athene naar de vertrektijden van de metro. Terwijl ik mijn best deed om het Griekse informatiebord te lezen, wees reisgenoot T. me lachend op de Engelse tekst die er levensgroot naast hing. Had ik compleet over het hoofd gezien.

Dat ik soms een beetje doorsla in mijn Griekse taalmanie bleek onlangs in Rotterdam. Onderweg naar Las Palmas II passeerden we Café Rotterdam. Voor het café van de cruiseterminal stond een bord met affiche waarop een luncharrangement werd aangeprezen. De ontwerper van de poster had heel creatief de twee T’s van Rotterdam van een gezamenlijk streepje voorzien. En dus las mijn ‘Griekse brein’ geen ττ maar π (pi, de Griekse letter P).

Het duurde dan ook even voor het kwartje viel. Er stond geen Roperdam, wat ik al zo’n gek woord vond, maar gewoon Rotterdam. Ρόττερνταμ, Roperdam, Rotterdam. Voor mij is het allemaal Grieks.


Meerderheid Grieken wil euro behouden

6 november 2011

Een meerderheid van de Grieken is voorstander van een regering van nationale eenheid en het behoud van de euro. Dat blijkt uit twee peilingen die Griekse media vandaag publiceerden.

Het voorstel van een regering van nationale eenheid werd deze week gelanceerd door premier George Papandreou. Volgens een peiling van het instituut Alco in het weekblad Proto Thema is 52 procent van de ondervraagden voor een regering van nationale eenheid. Slechts een derde is voorstander van onmiddellijke verkiezingen, een eis van de oppositie.

Onderzoek van het instituut Marc in het linkse blad Ethnos meldt een kleinere kloof tussen beide alternatieven. Daar was 45 procent voor een brede coalitie en 42 procent voor snelle verkiezingen. Tien procent ziet de socialistische regeringspartij het liefst alleen doorgaan.

Wat wel duidelijk naar voren komt, is de Griekse wil om met de euro door te gaan. In beide peilingen schaarde respectievelijk 78 en 81 procent van de ondervraagden zich achter de Europese eenheidsmunt, tegenover slechts 11 en 13 procent die terug wil naar de drachme.


Parlement stemt over lot Papandreou

4 november 2011

De toekomst van premier Papandreou hangt aan een zijden draadje. Vanavond wordt er in het parlement een vertrouwensstemming gehouden en het lijkt erg moeilijk voor de premier om zijn meerderheid te behouden.

Papandreou heeft nog maar een meerderheid van 152 van de 300 zetels in het parlement en één parlementslid van zijn eigen PASOK-partij heeft al gezegd dat ze niet voor hem zal stemmen. Als daar vandaag nog één socialist bijkomt, is de premier zijn meerderheid kwijt.

Zelfs als het lukt de meerderheid in het parlement te behouden, is het de verwachting dat Papandreou alsnog zal aftreden. Zijn partijgenoten roepen hem daar ook toe op.

“Ik wil mijn eigen partijleider niet vernederen door hem weg te stemmen”, aldus parlementariër Telemachos Hytiris. “Maar ik wil dat hij, nadat hij de vertrouwensstemming heeft gewonnen, begint te onderhandelen over een regering van nationale eenheid, zodat het land verder kan.”

De conservatieve oppositie deed Papandreou deze week een voorstel. Hij zou moeten aftreden en een zakenkabinet zou Griekenland moeten gaan regeren tot er nieuwe verkiezingen worden gehouden. Toen liet Papandreou nog weten niet van plan te zijn om af te treden.

De politieke onrust volgde op het voorstel van Papandreou om een referendum te houden over het Europese steunpakket.


Sleutels kwijt? Bak een cake!

7 oktober 2011

Ik ben altijd wel wat kwijt. Sleutels, pennen, mijn zonnebril, de afstandsbediening van de tv of die ene cd die gisteren toch écht nog bovenop de stapel lag. Ik heb zelfs ooit eens mijn hele huis overhoop gehaald omdat ik een paar laarzen nergens meer kon vinden. En die waren nog wel paars.

“Als je hoofd niet vastzat, zou je dat ook nog kwijtraken!” Hoe vaak heb ik dat  vroeger niet naar mijn hoofd gekregen. Want dat dingen bij mij altijd zoekraken heeft dus echt niets met voortijdige aftakeling te maken. Als kind was ik altijd al vanalles kwijt.  Zaken die ik echt niet mocht kwijtraken, gaf ik daarom meestal bij mijn moeder in bewaring.

Maar ja, als je ouder wordt en op jezelf woont is mams niet meer in de buurt om te helpen bij een desperate zoektocht naar spoorloos verdwenen sleutels, telefoonopladers of haarborstels. Ik had nooit gedacht dat een Grieks kookboek uitkomst zou bieden bij mijn ‘vergeteritis’. Daar las ik namelijk het recept voor fanourópita, een cake voor verloren voorwerpen.

De cake wordt gebakken ter ere van Agios Fanourios, de beschermheilige van de verloren voorwerpen. De dag voor zijn naamdag op 27 augustus bakken Griekse huisvrouwen de fanourópita en op de feestdag zelf wordt het gebak in de kerk gezegend en gedeeld met de andere gelovigen.

Gelukkig kun je een fanourópita het hele jaar door bakken. Bijvoorbeeld wanneer je iets kwijt bent. Dus ga ik zo maar eens aan de slag in de keuken. Maar eerst eens bedenken waar ik de mixer ook al weer had gelaten.

Het recept:  Meng in een kom 360 gr bloem, 160 gr suiker,  1 el bakpoeder, 1 el kaneel, 185 ml olijfolie, 185 ml versgeperst sinaasappelsap en 1 tl vanille-extract met de mixer, doe het (dikke en kleverige) beslag in een ronde bakvorm en schuif het 40 minuten  in de oven op 190 graden.


My big fat Greek…looks

7 december 2010

“Oh, I thought you were Greek.” Ook tijdens mijn jaarlijkse verblijf op Zakynthos was het weer eens raak. Het is me nu zo vaak overkomen dat het me eigenlijk niet meer zou moeten verbazen.  Maar wennen doet het ook nooit. Zodra ik voet op Griekse bodem zet, word ik door de lokale bevolking voor een landgenoot aangezien. Zonder dat ik ook maar één woord heb gezegd, spreken ze me in het Grieks aan.

Toegegeven: ik voel me er zeer door vereerd, maar toch begrijp ik er niets van. Grieks? Ik? Nah! Toch?  Nu lukt het me redelijk om de schijn op te houden, maar uiteindelijk schiet mijn Grieks dan toch tekort en val ik door de mand. De betreffende Griek meestal in totale verbijstering achterlatend.

Dat niet iedere Griek me voor één van de zijnen aanziet, bleek op Kalymnos  (waar ik officieus geadopteerd werd als Griek onder het motto ‘you look Greek, you talk Greek, you act Greek, so you ARE Greek’)

“Vind je ook niet dat zij er heel Grieks uitziet?”, wilde een Griekse kennis van één van zijn vrienden weten toen we ‘s avonds op een terrasje zaten. Die bekeek me eens goed en zei toen heel beslist: “No, she looks Spanish.” Spaans? Spááns? Tsk!!! Ik was diep beledigd. Tja, wij Grieken zijn nou eenmaal een trots volk.