‘Scheepskerkhof’ bij Fournoi telt bijna 60 wrakken

15 oktober 2018

Bij de Fournoi-eilanden in de oostelijke Egeïsche Zee hebben archeologen sinds 2015 ten minste 58 scheepswrakken ontdekt. De wrakken dateren uit de klassieke periode (480-323 voor Christus) tot de eerste helft van de 20e eeuw. Veel van de schepen zijn beladen met antiquiteiten.

“De opwinding is moeilijk te beschrijven, het was gewoon ongelooflijk. We wisten dat we op iets waren gestuit dat de geschiedenisboeken zou veranderen”, zei onderwaterarcheoloog en mededirecteur van het Fournoi-onderzoeksproject Peter Campbell tegen persbureau Reuters.

“Ik zou het waarschijnlijk een van de belangrijkste archeologische vondsten van de eeuw noemen, omdat we nu een nieuw verhaal kunnen vertellen over de vaarroute die de oude plaatsen rond de Middellandse Zee met elkaar verbond”, aldus Campbell.   De meeste schepen zijn waarschijnlijk vergaan tijdens een plotselinge opstekende storm in de smalle doorgangen tussen de eilanden, waardoor de kapitein de controle verloor.

In 2015 ontdekten Griekse en Amerikaanse onderwaterarcheologen bij hun expeditie de eerste 22 oude scheepswrakken bij de eilandengroep in de driehoek tussen Patmos, Samos en Ikaria in de Egeïsche Zee. Nu staat de teller dus op 58 en de archeologen denken dat er nog meer wrakken op de zeebodem bij Fournoi liggen.

Het gaat volgens de wetenschappers om misschien wel de grootste concentratie van oude wrakken ooit gevonden in de Egeïsche Zee en mogelijk de hele Middellandse Zee. Het team heeft meer dan driehonderd antiquiteiten uit de scheepswrakken gehaald, vooral amforen.


3600 jaar oud beeldje gevonden in Akrotiri

14 oktober 2018

[klik op een afbeelding voor een vergroting]

Bij opgravingen op de archeologische site van Akrotiri op Santorini hebben archeologen een Proto-Cycladisch marmeren beeldje van een vrouwfiguur ontdekt. Het beeldje bevond zich in een kleikist die stamt uit de 16e eeuw voor Christus.

De archeologen vonden in andere rechthoekige kleikisten nog twee kleine marmeren potten, een marmeren flesje en een albasten vaas. De 3600 jaar oude schatten lagen onder het puin in een groot en waarschijnlijk openbaar gebouw, vlakbij de plaats waar in 1999 een beeldje van een gouden steenbok in een kleikist werd gevonden.

De vondsten werpen volgens het Griekse Ministerie van Cultuur een nieuw licht op de ideologie en mogelijke religie van de samenleving op Thera – de oud-Griekse naam van Santorini.

Akrotiri, ook wel het ‘Minoïsch Pompeii’ genoemd, was in de Bronstijd een nederzetting op Santorini. De havenstad maakte deel uit van het culturele en handelsnetwerk van de Minoïsche beschaving. Het was een rijke stad, die intensieve handelsbetrekkingen onderhield met het Minoïsche Kreta.

De nederzetting werd vernietigd door de uitbarsting van de Thera-vulkaan tussen 1650 en 1600 voor Christus en bedolven onder 50 meter dikke laag puimsteen. Hierdoor zijn mooie fresco’s en veel objecten en kunstwerken goed bewaard gebleven. Tijdens opgravingen zijn delen van de stad Akrotiri weer teruggevonden.


Personeel musea en sites staakt op 11 oktober

7 oktober 2018

Medewerkers van het ministerie van Cultuur die werkzaam zijn bij Griekse staatsmusea en archeologische sites leggen op 11 oktober voor 24 uur het werk neer. De staking is uitgeroepen door de vakbond.

De werknemers eisen dat de Griekse regering een lijst publiceert met de historische sites, gebouwen, musea en monumenten die te koop worden aangeboden. Geruchten dat Griekenland een aantal openbare musea en sites wil overdragen aan het privatiseringsfonds HRADF hebben tot onrust geleid.

Eind september beweerde de Griekse Vereniging van Archeologen dat het ministerie van Cultuur een aantal archeologische vindplaatsen, musea en historische gebouwen – voornamelijk in en rond Chania op Kreta – heeft overgedragen aan het privatiseringsfonds. De vereniging noemde het een schande: “Monumenten worden beschermd door de grondwet, ze kunnen niet worden overgedragen of verkocht.”

Het ministerie van Financiën heeft begin september meer dan 10.000 openbare eigendommen overgedragen aan het privatiseringsfonds. Of daar ook historische monumenten en musea bij zitten is niet bekend. Het ministerie van Cultuur ontkent dat er openbare musea en archeologische vindplaatsen van de hand zijn gedaan, maar is verder niet in detail ingegaan op de zorgen van de werknemers.

Vanwege de staking zijn de Acropolis en andere populaire Griekse sites en musea op donderdag 11 oktober gesloten.

In 2014 opperde de Amerikaanse gepensioneerde archeoloog Stephen Miller, die bijna veertig jaar werkte op de site van Nemea, al dat de archeologische schatten van Griekenland geprivatiseerd moesten worden om ze te beschermen tegen de economische crisis. Hij stuurde toen een gedetailleerd voorstel aan het Griekse ministerie van Cultuur.

 


Campagne tegen vernietigen Griekse vissersboten

5 oktober 2018

Er moet een einde komen aan het vernietigen van de traditionele houten vissersboten. Daarom lanceerde de Zuid-Egeïsche regio samen met de Vereniging voor Traditionele Griekse Boten de online campagne #savekaikia.

De campagne doet een beroep op de Griekse overheid om te stoppen met de vernietiging van traditionele vissersboten (‘kaikia’ in het Grieks) die wordt gefinancierd door de EU. Er wordt 45 miljoen euro aan EU-geld besteed aan de sloop van honderden kaïks en traditionele vissersboten.

“De misdaad tegen onze maritieme traditie moet worden gestopt. Deze boten zijn de ziel van de Egeïsche Zee, een integraal onderdeel van onze geschiedenis, onze traditie, ons bewustzijn”, zegt George Hadzimarkos, gouverneur van de Zuid-Egeïsche regio.

“Het is harteloos om zulke meesterwerken, ware kunstwerken te vernietigen. Het is een belediging voor onze zeevarende erfenis”, aldus Hadzimarkos. Door het slopen van de boten dreigt ook het beroep van botenbouwer te verdwijnen. “Het vernietigen van de boten zal ons ook vernietigen. Wij komen zonder baan te zitten”, zei een van hen deze zomer tegen persbureau Reuters.

In een poging om de overbevissing tegen te gaan begon de Europese Unie al in 1983 met het subsidiëren van vissers die hun boot naar de sloop brachten of haar gebruikten voor andere doeleinden. In 1996 werden de regels aangescherpt en moesten de vissers hun boten vernietigen en hun vergunning inleveren. Daardoor belandden honderden boten die nog in prima staat waren op de sloop.

Vanwege de economische crisis was voor veel vissers de aangeboden financiële compensatie de afgelopen jaren te verleidelijk om te laten lopen. De bedragen die de vissers ontvangen variëren van 6000 tot 260.000 euro, afhankelijk van de grootte van de boot.

Volgens de Vereniging voor Traditionele Griekse Boten zijn de afgelopen 20 jaar meer dan 12.500 houten boten vernietigd.


Ongeschonden graftombe opgegraven in Nemea

4 oktober 2018
Foto’s: Grieks ministerie van Cultuur

[klik op een afbeelding om de galerij te openen}

Bij opgravingen bij Nemea op de Peloponnesos hebben archeologen een intacte tombe uit het vroege Myceense tijdperk (1650-1400 voor Christus) blootgelegd. Volgens het Griekse ministerie van Cultuur is het graf een van de grootste die in deze regio werd gevonden.

De tombe werd ontdekt op een Myceense begraafplaats in Aidonia. Het graf onderscheidt zich door een korte maar zeer brede weg, een wijde opening en een ronde koepelvormige ruimte die op sommige plekken zes meter hoog is.

Op de vloer van de grafkamer bevonden zich vier kuilen die waren bedekt met grote stenen platen – een element dat volgens het ministerie verwijst naar vroege Myceense graven. In die putten vonden de archeologen de oudste graven en serviesgoed van gedecoreerd aardewerk. Ook troffen ze sieraden, kralen van verschillende materialen, spelden, bronzen messen en zwaarden, tientallen pijlpunten van koper, obsidiaan en vuursteen en andere prestigieuze voorwerpen aan.

De Myceense beschaving, bekend om zijn vorstelijke staten, stedelijke organisatie, verfijnde kunst en schrift, had zijn bloeiperiode in Griekenland van de 17e tot 12e eeuw voor Christus.


Griekenland wil Spinalonga op Werelderfgoedlijst

2 oktober 2018

Het Griekse ministerie van Cultuur wil het eiland Spinalonga, gelegen voor de noordoostkust van Kreta bij Elounda en Agios Nikolaos, voordragen voor de Werelderfgoedlijst van de Unesco.

Sinds 1976 is al diverse keren geprobeerd om Spinalonga op de lijst te krijgen. In februari 2019 zal Griekenland de definitieve nominatie indienen bij de Unesco.

Een deel van Spinalonga was van 1903 tot 1957 in gebruik als leprakolonie. De kolonie was was gevestigd in het fort op Kalidonia, op de meest noordelijke punt van Spinalonga, en gescheiden van het vasteland door een kleine honderd meter water.

Maar het eiland heeft een nog veel rijkere geschiedenis. Archeologen hebben op de ondiepe zeebodem tussen Elounda op Kreta en Spinalonga restanten gevonden van de antieke stad Olous. In de dertiende eeuw bouwden de Venetianen er een fort, dat aan het eind van negentiende eeuw werd bezet door de Turken.

Tegenwoordig is het eiland de op één na populairste archeologische vindplaats van Kreta, na het paleis van Knossos. Door de verfilming van het boek ‘Het Eiland’ (To Nisi) van Victoria Hislop is de interesse in Spinalonga toegenomen. In de tv-serie ‘Wie betaalt de veerman? staat de leprakolonie Spinalonga symbool voor het dreigende onheil.

De laatste Griekse vermelding op de UNESCO-werelderfgoedlijst was de archeologische vindplaats van Philippi in Noord-Griekenland in 2016.


Documentaire over Maria Callas in première

11 september 2018

Vanaf 13 september is de documentaire ‘Maria By Callas , over de legendarische operazangeres Maria Callas, te zien in de bioscoop.

De documentaire omvat persoonlijke super 8-films, eigen liveopnames, intieme brieven en zeldzame archiefbeelden waarin Maria Callas voor het eerst in kleur achter de schermen te zien is. Behalve de sopraan zelf komen ook Aristoteles Onassis, Marilyn Monroe, Alain Delon, Yves Saint Laurent, John F. Kennedy, Luchino Visconti, Winston Churchill, Grace Kelly en Liz Taylor voorbij.

La divina

Maria Kalogeropoulos, zoals haar volledige naam luidde, werd in 1923 geboren in New York. In 1937 keerde ze met haar moeder terug naar Griekenland en volgde een zangopleiding in Athene. In 1938 gaf Callas haar eerste openbare optreden en ze ontpopte zich binnen tien jaar tot een operadiva met de bijnaam la divina (de goddelijke).

Callas schitterde vooral in de grote rollen van de negentiende-eeuwse Italiaanse opera’s. Vanaf 1965 trok de zangeres zich geleidelijk aan uit de operawereld terug en verbleef zij in haar appartement in Parijs.  Tussen 1959 en 1968 had Maria Callas een verhouding met de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis, die haar aan de kant zette voor Jacqueline Kennedy – de weduwe van de Amerikaanse president John F. Kennedy.

Ze stierf in 1977 in haar appartement in Parijs op 53-jarige leeftijd aan een hartaanval. Na een herdenkingsdienst in de Grieks-Orthodoxe kerk van Parijs, werd haar lichaam gecremeerd op de begraafplaats Père Lachaise. De urn werd na een dag gestolen en twee dagen later  weer teruggevonden. In 1979 werd de as van Callas – volgens haar eigen wens – uitgestrooid bij het eiland Skorpios in de Ionische Zee.

Hologramconcert in Carré

Maria Callas is op maandag 26 november in Carré ook te zien en te horen als hologram. Ruim veertig jaar na haar dood wordt de operadiva met ultramoderne digitale technologie en laserprojectie weer tot leven gewekt. Tijdens het concert brengt ze haar grootste klassiekers ten gehore, begeleid door een groots symfonie orkest. Callas trad bij leven twee keer op in Amsterdam: in 1959 en 1973.

Meer info en kaartverkoop op www.carre.nl